آمپوتاسیون پای دیابتی چیست؟ ⭐ انواع آمپوتاسیون پای دیابتی

آمپوتاسیون پای دیابتی

قطع عضو که به آن آمپوتاسیون نیز گفته می شود یکی از بدترین اتفاقاتی است که دیابتی ها ممکن است در طول عمر خود آن را تجربه کنند. اگر در مورد این موضوع اطلاعات زیادی ندارید در ادامه این مقاله از سری مقاله های کلینیک ارتوپدی فنی پایار با ما همراه باشید.

 آمپوتاسیون پای دیابتی چیست؟ چرا دیابت، باعث قطع عضو می شود؟

یکی از شایع ترین دلایلی که باعث می شود فرد در معرض خطر قطع عضو قرار گیرد، دیابت است. دیابت، به اعصابی که در قسمت پا قرار گرفته است آسیب وارد می کند. در کنار این آسیب، کاهش میزان گردش خون نیز از دیگر عوارضی است که بیماری دیابت برای مبتلایانش به همراه دارد. این دو مورد دست به دست هم داده و باعث می شود که زخم هایی درمان نشدنی و عمیق در پای فرد دیابتی ایجاد شود. این زخم های عمیق و پیش رونده هیچ علامتی از بهبودی ندارند و همین موضوع افراد دیابتی را به سمت قطع عضو دیابتی یا همان آمپوتاسیون هدایت می کند.

اگر بیماران دیابتی، خیلی دیر برای درمان زخم هایی که در پای آنها به وجود آمده است اقدام کنند، پزشک کار بیشتری نمی تواند برای آنها انجام دهد و به همین دلیل مجبور می شوند برای قطع عضو اقدام کنند. معمولا پزشکان حتی در زمان انجام عمل آمپوتاسیون نیز سعی می کنند بافت های سالم را نگه داشته و فقط بافت های آلوده و آسیب دیده را قطع کنند. به این شکل، عوارض ناشی از آمپوتاسیون و ساخت پروتز پا زیر زانو نیز کاهش پیدا می کند.

کسی که نگران آمپوتاسیون پای دیابتی اش است باید مواظب علائم و نشانه های زیر باشد:

  • ترک پا
  • تاول
  • بریدگی
  • زگیل
  • نقاط سفید در پا
  • تفاوت دمای کف پا

علائمی که در بالا ذکر کردیم، به عنوان یک هشدار عمل می کنند. دیابتی هایی که به صورت مرتب و روزانه پای خود را از نظر علائم بالا بررسی می کنند، کمتر احتمال دارد که در آینده مجبور شوند برای پرداخت قیمت پروتز پا زیر زانو اقدام کنند.

دریافت مشاوره رایگان برای اطلاع بیشتر از قیمت پروتز مچ پا با ما تماس بگیرید.

برای پذیرش لطفا با شماره زیر تماس بگیرید

همکاران ما بی صبرانه منتظر خدمت به شما هستند 😊

آمپوتاسیون پای دیابتی چیست

آمپوتاسیون پای دیابتی به چه شکل انجام می شود؟

انجام آمپوتاسیون پای دیابتی به پارامترهای متفاوتی، همچون عوارض، نوع جراحی، اندامی که باید قطع شود و همین طور سلامت عمومی بیمار بستگی دارد. فردی که می بایست تحت عمل جراحی قطع عضو قرار گیرد ممکن است نیاز باشد 5 تا 14 روز قبل از عمل در بیمارستان بستری شود. در این عمل جراحی، یا بیهوشی را به صورت عمومی انجام می دهند و یا با بی حسی نخاعی کاری می کنند که فرد از کمر به پایین خود را حس نکند. بعد از بیهوشی نوبت به برداشتن همه بافت های آسیب دیده خواهد شد. پزشک، تمام تلاش خود را می کند تا همه قسمت های آلوده برداشته شده و بافت های سالم باقی بمانند.

پزشکان برای تعیین کردن محل برش به چندین مساله، توجه می کنند:

  • مقایسه دمای قسمت سالم و آسیب دیده
  • بررسی نبض محلی که پزشک می خواهد آن قسمت را جدا کند
  • پیدا کردن ناحیه ای که قرمز شده است
  • بررسی اینکه آیا پوست به لمس حساس است یا خیر

بعد از انجام کارهای بالا، جراح همه بافت های آلوده را جدا کرده و قسمت هایی از استخوان که ناهموار شده اند، هموار می کند. رگ های خونی و اعصاب را می بندند، ماهیچه ها را برش و شکل داده تا فرد بتواند پای مصنوعی نصب کند. بعد از عمل، قسمت برش خورده یا بخیه می شود و یا باز گذاشته می شود تا اگر مایع اضافی در آن جمع شده است، خارج شود.

آمپوتاسیون پای دیابتی به چه شکل انجام می شود؟

با چند تا از عوارض قطع پای دیابتی ها یا آمپوتاسیون دیابتی ها آشنا شوید؟

حال که مشخص شد آمپوتاسیون پای دیابتی چیست، بهتر است در مورد عوارض آن یا همان عوارض بعد از قطع پای دیابتی نیز نکاتی را بیان کنیم. از جمله این عوارض می توان به این ها اشاره داشت:

1- درد؛

یکی از شایع ترین عوارضی که قطع پا به دنبال دارد، درد است. این درد، شدت و ضعف داشته و برخی ها آن با شدت بیشتری و برخی دیگر آن را با شدت کمتری تجربه می کنند. معمولا، پزشکان برای آنکه بیمارشان این دوران را به بهترین شکل ممکن پشت سر بگذارد داروهای مسکن برای او تجویز می کنند. با کمک این داروها از میزان درد افراد کاسته می شود و آنها سختی روزهای بعد از آمپوتاسیون را راحت تر می توانند تحمل کنند.

2- عفونت؛

هر عمل جراحی ممکن است با عفونت همراه باشد. علائمی مانند تورم و قرمز شدن از بروز عفونت خبر می دهند. کسانی که تحت عمل آمپوتاسیون دیابتی قرار گرفته اند بهتر است هر چه سریع تر به پزشک مراجعه کرده و برای درمان آن اقدام کنند. چنانچه برای درمان عفونت دیر اقدام کرده اید و الان درگیر قطع عضو از بالای زانو هستید، رفتن به صفحه ساخت پروتز پا بالای زانو برایتان مفید خواهد بود.

3- افزایش احتمال قطع عضو مجدد؛

کسانی که دیابت دارند، نباید تصور کنند که دیگر در معرض خطر قطع عضو نیستند. خبر بدی که برای این گروه داریم این است که معمولا در یک دوره ی 1.5 تا 2 ساله، این افراد دوباره مجبور می شوند برای قطع عضو اقدام کنند. به همین جهت است که دیابتی ها در روزهای بعد از قطع عضو، بیش از هر زمان دیگری باید مواظب خود بوده و اجازه ندهند هیچ عفونت و یا زخمی در پای آنها ایجاد شود.

عوارض ناشی از آمپوتاسیون پای دیابتی

4- افزایش احتمال مرگ و میر

یکی دیگر از عوارضی ناشی آمپوتاسیون پای دیابتی، افزایش احتمال مرگ و میر است. برخی آمارها می گویند، در یک دوره 5 ساله بعد از عمل جراحی قطع عضو، احتمال آنکه یک فرد فوت کرده و بمیرد چیزی در حدود 40 تا 50 درصد افزاش پیدا می کند. دیابتی هایی که این عمل جراحی را انجام داده اند می بایست به شدت مراقب سلامتی شان باشند و اجازه ندهند که این بیماری تهدید جدی برای سلامت و زندگی شان باشد.

5- تشکیل زخم

تشکیل زخم های مزمن را نیز می توان از دیگر عوارض ناشی از آمپوتاسیون پای دیابتی دانست. وقتی که بیماری دیابتی، تحت عمل جراحی قطع عضو قرار می گیرد، در محل جراحی زخم ایجاد می شود. از آنجایی که دیابت، بهبود زخم ها را با مشکل مواجه می کند ممکن است این زخم ها به حالت مزمن باقی بمانند و مشکلاتی را برای فرد دیابتی ایجاد کنند.

6- کاهش میران عملکرد

با قطع پا، فرد دیابتی دچار کاهش عملکرد شدیدی می شود و ممکن است نتواند به برخی کارهای ساده روزانه خود رسیدگی کند. کاری که این گروه می توانند برای کاهش این عارضه انجام دهند اقدام برای ساخت اندام مصنوعی است.

انواع آمپوتاسیون پای دیابتی

با مراقبت های بعد از آمپوتاسیون پای دیابتی آشنا شوید؟

در ادامه بحث در خصوص آمپوتاسیون پای دیابتی، لازم می دانیم در مورد کارهای مراقبتی نیز نکاتی را با شما به اشتراک بگذاریم. رعایت این نکات باعث می شوند که عوارض ناشی از انجام این عمل جراحی به کمترین میزان خود کاهش پیدا کند. این نکات به این شرح هستند:

  • وقتی که یک دیابتی در معرض خطر قطع عضو قرار می گیرد، بهتر است در روزهای بعد از عمل، تا جایی که می تواند برای کنترل و مدیریت قند خون خود اقدام کند؛ چرا که بی توجهی به این مساله، ممکن است منجر به آمپوتاسیون مجدد شود.
  • در روزهای بعد از عمل، ممکن است بیماران مشکل دفع داشته باشند. خاطر نشان می کنیم، این مساله، یک مساله کاملا طبیعی است و بیمار نباید در زمان دفع، زور بزند و بهتر است با توجه به دستور پزشک، مکمل فیبر مصرف کند.
  • از دیگر کارهایی مهمی که بیماران در دوران بعد از آمپوتاسیون باید مورد توجه قرار دهند، مصرف به موقع و به اندازه داروهایی است که پزشک برای آنها تجویز کرده است. اگر آنتی بیوتیک ها به درستی و در زمان درست مصرف نشوند، احتمال بروز عفونت در محل جراحی افزایش پیدا می کند.

 

با مراقبت های بعد از آمپوتاسیون پای دیابتی آشنا شوید؟

جایگزین های آمپوتاسیون پای دیابتی چیست؟

وقتی که پزشکان وضعیت افراد دیابتی را بررسی می کنند آخرین احتمالی که در نظر می گیرند آمپوتاسیون پای دیابتی است و این وضعیت زخم هاست که تعیین می کند آیا زمان آمپوتاسیون فرا رسیده است یا خیر. گرچه ممکن است برخی زخم ها عفونی شده باشند، اما با این حال، پزشک ترجیح می دهد یکی از روش های زیر را برای برداشتن بافت های مرده و عفونی شده انتخاب کند:

  • یکی از روش هایی که می تواند جایگزین خوبی برای آمپوتاسیون باشد، جراحی کردن پا و برداشتن بافت های آلوده است. در طی عمل جراحی، پزشک برای آنکه قطع عضو انجام ندهد برخی قسمت های پا که به شدت آلوده شده اند بر می دارد و پا را تمیز می کند.
  • گاهی که زخم ها خیلی عمیق نیستند آنتی بیوتیک ها تجویز می شوند. این داروها نیز می توانند عفونت ایجاد شده را درمان کنند.
  • در برخی شرایط نیز که روش های بالا جواب نمی دهد، پزشک به جای آنکه کل پا را قطع کند قسمت یا بخشی از پا را قطع می کند. به این شکل، مشکلات و دردسرهای ناشی از قطع عضو به میزان زیادی کاهش پیدا می کند.

اینکه کدام یک از روش های بالا برگزیده شده باید طبق نظر پزشک انجام شود.  او شرایط بیمار را بررسی کرده و با در نظر گرفتن آنها روشی را اعمال می کند.

جایگزین های آمپوتاسیون پای دیابتی چیست

روش های جلوگیری از قطع پای دیابتی ( آمپوتاسیون پای دیابتی) چیست؟

عوارضی که برای آمپوتاسیون پای دیابتی بیان کردیم به موارد بالا محدود نشده و یکی از بدترین و غیر قابل جبران ترین عوارضی که این اتفاق می تواند برای فرد به همراه داشته باشد، خطر مرگ است. برخی کسانی که در اثر دیابت، قطع عضو شده اند معمولا در طی 5 سال بعد از انجام این عمل، فوت می کنند. به همین جهت، ما تصمیم گرفتیم برخی نکات مهم جهت جلوگیری از قطع پای دیابتی بیان کنیم. این نکات مهم به این شرح اند:

1- مراقبت و بررسی روزانه پاها؛

از آنجایی که معمولا پای افراد دیابتی بیش از بقیه اندام های این گروه در معرض خطر قطع عضو قرار دارد، به همین دلیل، مراقبت و بررسی روزانه پاها لازم و ضروری به نظر می رسد. این بیماران باید به شکل درست و صحیح از پای خود مراقبت کرده و هر روز آن را از نظر زخم، تاول، قرمزی، ترک و علائمی از این دست بررسی کنند.

2- استفاده از کرم های مرطوب کننده؛

برای آنکه هیچ راهی برای ورود باکتری ها به بدن به وجود نیاید و شرایط برای آمپوتاسیون پای دیابتی فراهم نشود، می بایست از ایجاد هر گونه ترک و زخم در پا جلوگیری شود. از آنجایی که ترک های پا به دلیل خشکی بیش از حد پا به وجود می آیند، استفاده از کرم های نرم کننده می تواند به دیابتی ها کمک کند تا از بروز زخم و ترک در پای خود جلوگیری کنند. دیابتی هایی که عادت کرده اند به صورت روزانه پاهای خود را بشویند، بهتر است بعد از آنکه پاهای خود را به صورت کامل شستند و خشک کردند از این کرم ها استفاده کنند.

3- کنترل قند خون؛

بالا بودن میزان قند خون نیز می تواند از قطع پای فرد دیابتی جلوگیری به عمل آورد. بهتر است دیابتی ها یک رژیم غذایی سالم داشته و ورزش کردن را نیز به برنامه روزانه زندگی خود اضافه کنند. در کنار این دو مورد، مصرف داروها در دوزهای تجویز شده نیز می تواند از افزایش بی رویه قند خون جلوگیری کند.

3-ترک سیگار؛

از دیگر کارهایی که می توان برای پیشگیری از آمپوتاسیون پای دیابتی انجام داد، ترک کردن سیگار است. سیگار نیز به مانند برخی از بیماری ها باعث آسیب رسیدن به بدن افراد دیابتی می شود. این عمل، به عروق خونی بدن آسیب وارد کرده و باعث می شود که جریان خون در پاها کاهش پیدا کند. وقتی چنین اتفاقی می افتد شرایط برای قطع پا نیز آماده می شود. در ضمن، سیگار کشیدن باعث می شود که روند درمان و کنترل بیماری نیز سخت و کند شود.

5- ورزش کردن؛

از دیگر کارهای بسیار مفید و موثر برای پیشگیری از آمپوتاسیون پای دیابتی ورزش است. متخصصان به کسانی که دیابت دارند توصیه می کنند که ورزش کردن را به یکی از مهم ترین کارهای روزانه خود تبدیل کنند. کسانی که ورزش می کنند، سرعت جریان خون را در بدن خود افزایش می دهند. وقتی که سرعت جریان خون در بدن زیاد می شود، خونرسانی به قسمت های مختلف نیز افزایش پیدا کرده و به این شکل، احتمال آمپوتاسیون و یا قطع عضو در اثر دیابت نیز به شدت کاهش پیدا می کند. پس سعی کنید در روز چند دقیقه را به ورزش کردن اختصاص دهید و برای مقابله با انواع بیماری ها در آمادگی کامل باشید.

روش های جلوگیری از قطع پای دیابتی ( آمپوتاسیون پای دیابتی) چیست؟

کلام آخر

آمپوتاسیون پای دیابتی، عوارض آن و ارائه چند راهکار مفید برای جلوگیری از قطع پای فرد دیابتی موضوع صحبت ما در این مقاله بود. امیدواریم موارد ارائه شده توانسته باشد اطلاعات شما را در این باره افزایش دهد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *