افتادگی پا چیست؟💚(هر آنچه که از افتادگی پا باید بدانید)

افتادگی پا

افتادگی پا چیست؟

افتادگی پا که گاهی به آن دراپ پا  هم می گویند، یک اصطلاح کلی برای مشکل بلند کردن قسمت جلوی پا است. اگر افتادگی پا دارید، ممکن است هنگام راه رفتن قسمت جلوی پای شما روی زمین کشیده شود.این مشکل در اصل بیماری نیست بلکه افتادگی پا نشانه یک مشکل عصبی، عضلانی یا آناتومیکی است.گاهی اوقات افتادگی پا موقتی است، اما این عارضه می تواند دائمی باشد. اگر دچار دراپ پا هستید، ممکن است لازم باشد از یک بریس روی مچ پا و پای خود استفاده کنید تا پای خود را در وضعیت طبیعی نگه دارید.

علائم افتادگی پا

افرادی که به این مشکل دچار هستند بلند کردن قسمت جلوی پا برایشان دشوار است، بنابراین ممکن است هنگام راه رفتن پای آن ها روی زمین کشیده شود. این می تواند باعث شود که هنگام راه رفتن، ران خود را بالا بیاورید، مثل زمانی که از پله ها بالا می روید . علاوه بر این ابتلا به دراپ پا باعث می شود فرد به صورت غیرمعمول راه برود. همچنین ممکن است باعث شود که فرد با هر قدم، پای خود را روی زمین بکوبید. در برخی موارد، پوست بالای پا و انگشتان بیمار بی حس می شود. بسته به علت، دراپ پا می تواند یک یا هر دو پا را درگیر کند.

افتادگی پا (دراپ پا)

چه زمانی برای افتادگی پا باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر هنگام راه رفتن انگشتان پایتان روی زمین کشیده می شوند، لازم است که با پزشک خود مشورت کنید.

علل افتادگی

افتادگی پا به دلیل ضعف یا فلج عضلات درگیر در بلند کردن قسمت جلویی پا ایجاد می شود. علل افتادگی پا ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • آسیب عصبی شایع ترین علت دراپ پا است. فشرده شدن عصب پای بیمار است که ماهیچه های درگیر در بلند کردن پا (عصب پرونئال) را کنترل می کند. این عصب همچنین می تواند در طی جراحی تعویض مفصل ران یا زانو آسیب ببیند که ممکن است باعث دراپ پا شود.
  • آسیب ریشه عصبی: فشرده شدن عصب در ستون فقرات نیز می تواند باعث ابتلا به دراپ پا شود. افرادی که دیابت دارند بیشتر مستعد ابتلا به اختلالات عصبی هستند که با دراپ پا همراه است.
  • اختلالات عضلانی یا عصبی: اشکال مختلف می تواند موجب ابتلا به دراپ پا شوند. دیستروفی عضلانی، یک بیماری ارثی است که باعث ضعف پیشرونده عضلانی می شود. سایر اختلالات مانند فلج اطفال یا بیماری شارکو ماری توث نیز می تواند موجب دراپ پا شوند.
  • اختلالات مغز و نخاع: اختلالاتی که بر نخاع یا مغز تأثیر می گذارند مانند اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS)، ام اس یا سکته مغزی ممکن است باعث دراپ پا شوند.

عوامل خطر

عصب پرونئال ماهیچه هایی را که پای شما را بلند می کنند کنترل می کند. این عصب در نزدیکی سطح پوست شما در سمتی از زانوی شما که نزدیک به دست شماست قرار دارد. فعالیت هایی که این عصب را فشرده می کنند می توانند خطر دراپ پا را افزایش دهند از جمله:

  • پاها را برای مدت زمان طولانی روی هم قرار ندهید. افرادی که به طور معمول پاهای خود را روی هم می گذارند، می توانند عصب پرونئال را در بالای ترین پای خود فشرده کنند.
  • زانو زدن طولانی مدت: مشاغلی که شامل چمباتمه زدن یا زانو زدن طولانی مدت هستند – مانند چیدن توت فرنگی یا چیدن کاشی کف – می توانند منجر به دراپ پا شوند.
  • پوشیدن گچ پا: گچ هایی که مچ پا را محصور می کنند و درست زیر زانو ختم می شوند، می توانند روی عصب پرونئال فشار وارد کنند.
دراپ پا (افتادگی پا)

تشخیص دراپ پا (افتادگی پا)

دراپ پا معمولاً در طول معاینه فیزیکی تشخیص داده می شود. پزشک راه رفتن بیمار را تماشا می کند و عضلات پای او را از نظر ضعف بررسی می کند. او همچنین ممکن است بی حسی ساق پا و بالای پا و انگشتان پا را بررسی کند.

تست های تصویربرداری

دراپ پا گاهی اوقات به دلیل رشد بیش از حد استخوان در کانال نخاعی یا در اثر فشار تومور یا کیست بر روی عصب در زانو یا ستون فقرات ایجاد می شود. تست های تصویربرداری می توانند به شناسایی این نوع مشکلات کمک کنند.

  • اشعه ایکس: در تصویر برداری با اشعه ایکس از تشعشع بسیار کمی برای نشان دادن یک توده بافت نرم یا یک ضایعه استخوانی استفاده می کنند.
  • سونوگرافی: در این فناوری که از امواج صوتی برای ایجاد تصاویری از ساختارهای داخلی استفاده می ‌کند، می ‌توان کیست یا تومور روی عصب را بررسی کرد یا تورم روی عصب را در اثر فشار نشان داد.
  • سی تی اسکن: این تصاویر اشعه ایکس گرفته شده از زوایای مختلف را ترکیب می کند تا نماهای مقطعی از ساختارهای درون بدن ایجاد شود.
  • تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI): این آزمایش از امواج رادیویی و میدان مغناطیسی قوی برای ایجاد تصاویر دقیق استفاده می کند. MRI به ویژه در نشان دادن ضایعات بافت نرم که ممکن است عصب را فشرده کنند مفید است.

آزمایشات عصبی

الکترومیوگرافی (EMG) و مطالعات هدایت عصبی فعالیت الکتریکی در عضلات و اعصاب را اندازه گیری می کند. این آزمایش‌ها می ‌توانند ناراحت ‌کننده باشند، اما برای تعیین محل آسیب در امتداد عصب آسیب ‌دیده مفید هستند.

درمان دراپ پا (افتادگی)

درمان دراپ پا به علت آن بستگی دارد. اگر علت با موفقیت درمان شود، این مشکل ممکن است بهبود یابد یا حتی ناپدید شود. اگر علت قابل درمان نباشد، دراپ پا می تواند دوام داشته باشد.

درمان افتادگی پا ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • بریس یا آتل. یک بریس روی مچ پا و پا و همچنین یک آتل که در کفش شما قرار می گیرد می تواند به نگه داشتن پای شما در وضعیت طبیعی کمک کند.
  • فیزیوتراپی ورزش هایی که عضلات پای شما را تقویت می کند و به شما کمک می کند دامنه حرکتی زانو و مچ پا را حفظ کنید. فیزیوتراپی ممکن است مشکلات راه رفتن مرتبط با افتادگی پا را بهبود بخشد. تمرینات کششی برای جلوگیری از سفتی پاشنه پا بسیار مهم است.
  • تحریک اعصاب: گاهی اوقات تحریک عصبی که پا را بلند می کند، افتادگی پا را بهبود می بخشد.
  • عمل جراحي: با توجه به علت و جدید بودن افتادگی پا، پزشک ممکن است جراحی عصب را مفید بداند. اگر افت پا طولانی مدت باشد، پزشک ممکن است جراحی را پیشنهاد کند که استخوان های مچ پا یا پا را جوش می دهد یا روشی را برای انتقال تاندون در حال کار و عضله متصل به قسمت دیگری از پا پیشنهاد می کند.
افتادگی پا

ورزش مناسب برای درمان افتادگی پا چیست؟

در ادامه صحبت در مورد افتادگی پا چیست، لازم است در مورد برخی ورزش های مناسب جهت درمان این مشکل نیز صحبت کنیم. اگر به معجزه ورزش برای از بین بردن این مشکل اعتقاد دارید، یک حرکت ورزشی را به شکلی که در ادامه ذکر کرده ایم، انجام دهید:

  • روی زمین قرار گرفته و پاهایتان را دراز کنید.
  • پاشنه پا را روی زمین بگذارید و نوک انگشتان را به سمت سقف بکشید.
  • در قدم بعدی از این ورزشِ مناسب درمان افتادگی در پا، باید خودتان را به سمت جلو بکشید؛ در این حالت احساس کشش در پشت پا را حس خواهید کرد. بهتر است به مدت سی ثانیه در همین وضعیت باقی بمانید.

برای آنکه نتیجه و اثر فوق العاده این تمرین را به چشم خود مشاهده کنید، روزی 3 بار و در هر بار 6 مرتبه این کشش رو به جلو را انجام دهید. اگر در روزهای اول، انجام این تمرین برای شما سخت است، مدت زمانی که باید در کشش باقی بمانید و یا تعداد دفعات آن را کم کنید و سپس در روزهای بعد تعداد دفعات تمرین را بیشتر کنید تا زودتر به نتیجه دلخواه برسید.

 

آیا یک تمرین فوق العاده موثر برای درمان افتادگی پا می شناسید؟

افتادگی و یا دراپ پا یک بیماری نیست و به راحتی با انجام برخی تمرینات و استفاده از ابزارهایی مانند بریس درمان می شود. اگر می خواهید روند بهبود افتادگی در پا را سرعت دهید و پای خود را روی زمین نکشید، تمرین زیر را انجام دهید:

  • 20 تیله شیشه ای آماده کرده و آنها را روی زمین بیندازید.
  • روی زمین بنشینید.
  • سعی کنید با انگشتان پایتان تمامی تیله ها را از روی زمین بردارید.

این تمرین را اگر 3 بار در روز انجام دهید، مشکل افتادگی در پا به کلی برطرف خواهد شد. در انجام این تمرینات و سایر تمریناتی که پزشکتان به شما می دهد مداومت داشته و سعی کنید آنها را تا زمانی که بهبودی به صورت کامل حاصل شود، انجام دهید.

آیا کمر درد تاثیر مستقیم بر افتادگی در پا دارد؟

یکی از عللی که آن نیز می تواند باعث افتادگی پا در افراد شود، کمر درد است. در برخی کمردردها، فشار وارد شده بر اعصاب نزدیک به عصب نازک نی، افزایش پیدا کرده و پا دچار افتادگی می شود. عصب نازک نی از قسمت پایینی زانو شروع شده و بعد از آن به قسمت های خارجی پا امتداد پیدا می کند. این عصب به مچ پا، انگشت شست و پا از ناحیه مچ به پایین نیز می رود. عصب نازک نی با اتصال به برخی عضلات، شرایط ایده آل برای خم شدن مچ پا را فراهم می کند و علاوه بر آن، مسئول برقراری ارتباط حسی و حرکتی بین اندام هایی که در فوق اشاره کردیم نیز هست.

به دلیل حضور عصب نازک نی در قسمت مچ پا، اگر هر گونه چسبندگی در این عصب ایجاد شود، افتادگی در پا نیز ممکن است به وجود آید. برخی دیگر از بیماری های مرتبط با کمر مانند تنگ شدن کانال نخاع در کمتر، فتق دیسک در کمر، شکستن استخوان ها و غیره نیز ممکن است باعث دراپ پا شوند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.